Archive for the ‘ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ’ Category

Εκδήλωση Γενοκτονίας Ποντιακού Ελληνισμού 2015

Μαΐου 19, 2015

Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ, εάν επιλαθώμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη.(Λεωνίδας Ιασονίδης)
Να ξεραίνεται η γούλα μ’ αν ανασπάλλω την πατρίδα μ’, τον Πόντον.(Κώστας Π. Μαυρόπουλος)

 

Με αρκετά μεγάλη συμμετοχή κόσμου αλλά και τη δυναμική παρουσία των Συλλόγων της Αθήνας και γενικότερα της Νότιας Ελλάδας, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, η πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, η Υπουργός Πολιτισμού κ. Έλενα Κουντουρά και αρκετοί βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Ο Αντιπρόεδρος της Αρμενικής Βουλής και πολλοί εκπρόσωποι ξένων Πρεσβειών.
Την περιφερειάρχη Αττικής κ. Δούρου εκπροσώπησε η Αντιπεριφερειάρχης Αθηνών κ. Ερμιόνη (Ερμίνα) Κυπριανίδου.

Εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και της Εκκλησίας.

Επιβλητική ήταν η παρουσία των Ποντίων Ευζώνων.

VIDEO0131_0000199553_1

 

 

 

 

 

 

 

 

IMAG0696

 

 

 

 

 

 

 

IMAG0697

 

 

 

 

 

Ποντιακή Γενοκτονία 2014-Αθήνα-Α΄ Μέρος

Μαΐου 11, 2014

 

Πολύ φτωχή από άποψη συμμετοχής κόσμου, τιμητικού αγήματος και μπάντας μουσικής η σημερινή εκδήλωση για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ούτε τα μισά στεφάνια δεν κατατέθηκαν από αυτά που ήταν προγραμματισμένα.

Κάποιοι ευθύνονται γι αυτό.

Κάποιοι ενοχλούνται από τέτοιες εκδηλώσεις;

Οι φετινές εκδηλώσεις με πρόσχημα τις εκλογές πραγματοποιούνται σε δυο δόσεις.

Η πρώτη δόση σήμερα, με δοξολογία στον Άγιο Διονύσιο και κατάθεση στεφάνων στον Άγνωστο στρατιώτη.

Η δεύτερη δόση στις 19 Μάη με συγκέντρωση στον Άγνωστο Στρατιώτη και  πορεία στην τουρκική Πρεσβεία.

Ανεξάρτητα από το τι κάνει η Πολιτεία, εμείς οι Πόντιοι, έχουμε χρέος να τιμούμαι δια της παρουσίας μας τους προγόνους μας, συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις μνήμης.

Ελπίζω ότι στις 19 Μάη δεν θα επαναληφθεί το ίδιο θλιβερό φαινόμενο.

 

Ποντιακή Γενοκτονία 2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ποντιακή Γενοκτονία 2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όσοι δεν γέλασαν ποτέ

Δεκέμβριος 24, 2013

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΓΕΛΑΣΑΝ ΠΟΤΕ 001Όσοι δεν γέλασαν ποτέ (Ατείν που ‘κ εγέλασαν καμίαν, στην Ποντιακή διάλεκτο), είναι ο τίτλος του αξιολογότατου βιβλίου της Θεοδώρας Ιωαννίδου-Καρακουσόγλου.

Γνωρίζοντας ότι πρόκειται για ένα βιβλίο, κυρίως, καταγραφής του οικογενειακού δέντρου της συγγραφέως, θεώρησα ότι δεν θα προκαλούσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον υπόλοιπο κόσμο.

Από τις πρώτες όμως σελίδες ανάγνωσης ανατράπηκε η αρχική μου σκέψη και κάθε σελίδα που καταβροχθίζω μου προκαλεί ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις επόμενες.

Γιατί μέσα σ’ αυτές τις σελίδες περιγράφονται δραματικές ιστορίες που όλες οι οικογένειες των Ποντίων προσφύγων βίωσαν, άλλες λιγότερο και άλλες ενδεχομένως περισσότερο. Μαζί και η δική μου.

Η περιγραφή άψογη, που θα την ζήλευαν πολλοί φιλόλογοι, επιστήμων γαρ η συγγραφέας,  οδοντίατρος.

Επίσης στο βιβλίο περιέχονται πολλές σπάνιες φωτογραφίες και χάρτες που προέρχονται από σπουδαία αρχεία όπως της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών, της κ. Άννας Θεοφυλάκτου, του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών κ.λ.π.

Η επίσημη παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στην αίθουσα του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός στην πλατεία Καρύτση, στις 26 Ιανουαρίου 2014 και ώρα 6 το απόγευμα.

Με ομιλητή τον Κώστα Φωτιάδη, καθηγητή ιστορίας στο πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας (Φλώρινα), συγγραφέα των ντοκουμέντων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Εκδήλωση μνήμης Γενοκτονίας των Ποντίων στην Αθήνα

Μαΐου 19, 2011

Η καλύτερη – από άποψη οργάνωσης και συμμετοχής κόσμου των τελευταίων χρόνων – εκδήλωση μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου πραγματοποιήθηκε σήμερα 19 Μαΐου 2011 στην Αθήνα με απόλυτη επιτυχία.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης 2 μέλη της προεδρικής φρουράς ντυμένοι με ποντιακές στολές παρέστησαν ως τιμητική φρουρά του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη.

Η φρουρά των Ποντίων στον άγνωστο Στρατιώτη

Οι Σύλλογοι και το πλήθος του κόσμου

Η Συντονίστρια της εκδήλωσης, Γραμματέας του Σ.ΠΟ.Σ. Νοτίου Ελλάδος κ. Χριστίνα Χαφουσίδου.

Μετά τους χαιρετισμούς που απηύθυναν ο αντιπρόεδρος της Π.Ο.Ε. κ. Κώστας Αλεξανδρίδης και ο πρόεδρος του Σ.ΠΟ.Σ. Νοτίου Ελλάδος κ. Γιώργος Βαρυθυμιάδης, διαβάστηκαν χαιρετισμοί του πρωθυπουργού και των πολιτικών αρχηγών.

Ακολούθησε η ομιλία του τ. βουλευτή του Σουηδικού κοινοβουλίου κ. Νίκου Παπαδόπουλου.

Στη συνέχεια και μετά την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου πραγματοποιήθηκε πορεία προς την τουρκική πρεσβεία.

Η πορεία πραγματοποιήθηκε ειρηνικά και συντεταγμένα μέχρι την πλατεία Ρηγίλλης. Εκεί παρέμεινε ο κύριος όγκος της πορείας και μια αντιπροσωπεία μετέβη στο κτίριο της πρεσβείας προκειμένου να θυροκολλήσει το ψήφισμα.

Το ίδιο συντεταγμένα έγινε και η επιστροφή στην πλατεία Συντάγματος όπου πραγματοποιήθηκε συναυλία υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Καρασαββίδη.

Η εκδήλωση στο Σύνταγμα

Η πορεία προς την Τουρκική πρεσβεία

Τρεμόπουλος Μιχάλης υπέρ τιμής Μουσταφά Κεμάλ

Μαΐου 17, 2009

Όταν ξεκίνησα αυτό το blog τον Αύγουστο του 2007,  αποφάσισα να το κρατήσω μακριά από την πολιτική και τους πολιτικούς. Σε θέματα όμως όπου εμπλέκονται πολιτικοί με τον Ποντιακό Ελληνισμό, όχι μόνο θα γίνονται εξαιρέσεις αλλά θα καυτηριάζονται αυστηρά.

Ένα τέτοιο θέμα είναι το σημερινό και αφορά τις Ευρωεκλογές και τον επικεφαλής των Οικολόγων κ. Μιχάλη Τρεμόπουλο.

Απευθύνομαι κύρια στους συμπατριώτες μου Πόντιους αλλά και σε όλους τους συνέλληνες και θέλω να τους υπενθυμίσω ότι ο κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος είναι Νομαρχιακός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης και είναι αυτός που   πρότεινε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο στις 8/2/2007, να μετονομαστεί ξανά (είχε γίνει για πρώτη φορά το 1938 από τον Ι. Μεταξά) το δρομάκι δίπλα στο τουρκικό προξενείο ( το φερόμενο ως σπίτι όπου είχε γεννηθεί ο Κεμάλ)  σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ.

Παρακάτω αναδημοσιεύεται από το αρχείο της Ελευθεροτυπίας το σχετικό άρθρο.

Κατά βιβλίου Ιστορίας οι μεν, υπέρ τιμής στον Ατατούρκ ο δε

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Φωτιές άναψε χθες η πρόταση του επικεφαλής των οικολόγων Μιχάλη Τρεμόπουλου στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης «να τιμηθεί ο Κεμάλ Ατατούρκ γιατί είναι παιδί της πόλης». Η παρέμβαση έγινε μετά την πρόταση του νομάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη να σταλεί ψήφισμα στην υπουργό Παιδείας για το «επικίνδυνο» βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού.

 

«Η Θεσσαλονίκη θα έπρεπε να έχει τιμήσει τον Κεμάλ γιατί είναι παιδί της πόλης», είπε ο νομαρχιακός σύμβουλος Μιχάλης Τρεμόπουλος και προκάλεσε έκρηξη. Η νομαρχιακή σύμβουλος του συνδυασμού Ψωμιάδη, Ανθή Πορφυριάδου, εξανέστη και κατήγγειλε τον κ. Τρεμόπουλο για την «αντεθνική του στάση», ενώ αρκετοί ακόμη αντέδρασαν σε ηπιότερους τόνους.

Η επικεφαλής της αντιπολίτευσης Βούλα Πατουλίδου σημείωσε: «Τόσο απλά δοσμένα μεγάλες αλήθειες για τη γενοκτονία των Ποντίων, την τεκμηριωμένη με επίσημα έγγραφα και ντοκουμέντα, που ο καθένας μας μπορεί να αναγνώσει στους 15 τόμους καταγεγραμμένης ιστορίας των Ποντίων από τον καθηγητή Κώστα Φωτιάδη. Κι όμως αυτή τη σπαρακτική αλήθεια πολλοί τολμούν να την αγνοούν. Και χειρότερα: Τολμούν και προτείνουν να τιμηθεί ο γενοκτόνος Κεμάλ Ατατούρκ επειδή γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Δηλαδή και το Μπράουνάου της Αυστρίας, γενέτειρα του Χίτλερ, θα έπρεπε με την ίδια λογική να τον τιμά; Οι οπαδοί αυτής της λύσης της ανιστορισίας, ποιους σκοπούς εξυπηρετούν τελικά;».

Τη σκυτάλη πήρε η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος: «Εάν οι ανιστόρητες αυτές απόψεις δεν είναι προϊόν ασύγγνωστης άγνοιας και επιπόλαιης επίδειξης δήθεν προοδευτικού πνεύματος, τότε αποτελούν ενσυνείδητη εκδήλωση ασέβειας στη μνήμη των 353 χιλιάδων θυμάτων των Ελλήνων του Πόντου».

Πάντως, ούτε η πρόταση του νομάρχη Θεσσαλονίκης να εγκριθεί συγκεκριμένο ψήφισμα για το επίμαχο βιβλίο της Στ’ Δημοτικού έτυχε αποδοχής από τις άλλες παράταξεις.

Ν.ΦΩΤ.

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 09/02/2007

19η ΜΑΪΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Αύγουστος 13, 2007

”Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επιλαθώμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη” (Λεωνίδας Ιασονίδης)

Η γενοκτονία ως όρος καθιερώθηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης, όταν καταδικάστηκε η ναζιστική ηγεσία για τα εγκλήματα πολέμου κατά των Εβραίων.Ως νομική έννοια διατυπώθηκε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και καθιερώθηκε στις 9/12/1948, με τη σύμβαση της Ρώμης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τρεις γενοκτονίες συντελέστηκαν τον 20ο αιώνα, των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου και των Εβραίων. Εξ’ αυτών οι δύο αναγνωρίστηκαν παγκοσμίως, άμεσα των Εβραίων και έμμεσα των Αρμενίων.

Με το τρίπτυχο «ένα κράτος, μια θρησκεία, ένας λαός», και έχοντας ως συμβουλάτορες Γερμανούς αξιωματικούς, οι Νεότουρκοι αρχικά και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ, σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις δύο πρώτες γενοκτονίες. Το 1915 την γενοκτονία των Αρμενίων και από το 1916 έως το 1923 τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Με το πρόσχημα να μην ενωθούν οι Έλληνες του Πόντου με τις Ρωσικές δυνάμεις, που πολιορκούσαν τον Πόντο, εκτόπισαν τον πληθυσμό από τις παραλιακές περιοχές, στα μεσόγεια της χώρας. Μέσα στο καταχείμωνο, σε εξοντωτικές και χωρίς στοιχειώδη σίτιση και ανάπαυση πορείες, έχασαν τη ζωή τους πολλοί Έλληνες. Εκτός από τους θανάτους που προέκυψαν από τις ταλαιπωρίες υπήρξαν και πολλές περιπτώσεις φρικιαστικών θανάτων από άτακτους  τσέτες υπό τα αδιάφορα βλέμματα των συνοδών χωροφυλάκων. Σε πολλές δε περιπτώσεις και με την βοήθεια τους. Και βέβαια δεν εξέλειπαν οι βιασμοί γυναικών, ακόμη και εγκύων, ανήλικων κοριτσιών αλλά ακόμη και ανήλικων αγοριών. Επίσης πολλοί Έλληνες πέθαναν στα τάγματα εργασίας καταπονημένοι από τις εξαντλητικές εργασίες. Έτσι με την εξόντωση του μισού πληθυσμού (353.000) και τον εκτοπισμό-ξεριζωμό του άλλου μισού, τον Αύγουστο του 1923 ο Μουσταφά Κεμάλ αναφώνησε θριαμβευτικά: «Επί τέλους τους ξεριζώσαμε».

Για πάνω από 70 χρόνια, η λέξη γενοκτονία ήταν σχεδόν απαγορευμένη προς χάριν της Ελληνοτουρκικής φιλίας. Οι Πόντιοι όμως δεν ξέχασαν ποτέ το δράμα των προγόνων τους. Πάντα ερχόταν στο νου τους η  εικόνα των γονιών και των παππούδων, που όταν ανέφεραν τη λέξη «πατρίδα», γέμιζαν τα μάτια τους δάκρυα. Οργανώθηκαν και αντρώθηκαν κύρια μετά το 1980, και αποφάσισαν να κάνουν το χρέος τους. Έτσι φτάσαμε στην καθιέρωση ημέρας μνήμης για τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας. Η ιδέα και οι πρωτοβουλίες για την ψήφιση του σχετικού νόμου ανήκουν στον κοινωνιολόγο Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Με τον νόμο 2193 της 8/11/3/94, η 19η Μαΐου, καθιερώνεται ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η ημερομηνία αυτή επιλέχτηκε επειδή ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στις 19 Μαΐου του 1919 στην Σαμψούντα και τότε ξεκίνησε η δεύτερη και πιο βίαιη φάση  του σχεδίου αφανισμού των Ελλήνων.

Τρεις ήταν οι κύριοι παράγοντες που συνήργησαν στην γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Πρώτος παράγοντας οι Γερμανοί καθοδηγητές των Νεότουρκων και του Κεμάλ όπως προαναφέρθηκε. Δεύτερος παράγοντας οι Σοβιετικοί που στήριξαν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά τον Κεμάλ, επονομάζοντας μάλιστα το κίνημά του «εθνικοαπελευθερωτικό». Αλήθεια από ποιόν; Και τρίτος παράγοντας οι Άγγλοι, Γάλλοι και Αμερικανοί που αρχικά ήταν σύμμαχοι της Ελλάδας και στη συνέχεια την εγκατέλειψαν αβοήθητη. Οι Σοβιετικοί στήριξαν τον Κεμάλ και για έναν άλλο λόγο. Όταν ξεκίνησαν την επανάστασή τους, η Ελλάδα είχε αποστείλει μια σημαντική στρατιωτική δύναμη για να στηρίξει το καθεστώς του Τσάρου. Αυτό δεν το ξέχασαν και δεν το συγχώρησαν ποτέ.

Την ίδια ημερομηνία έχουν καθιερώσει και οι Τούρκοι σαν γιορτή της νεολαίας αλλά και του ξεριζωμού των Ελλήνων. Μάλιστα στα περίχωρα της Σαμψούντας έχουν ιδρύσει χωριό που φέρει την ονομασία 19 Μαίου. Γι αυτό θα πρέπει οι Έλληνες να είναι προσεκτικοί και να μην πέφτουν σε παγίδες, όπως συνέβη στο παρελθόν με τα εξής θλιβερά περιστατικά:

1.  Συμμετείχε και τραγούδησε στην γραμμή του Αττίλα στην Κύπρο στις 19 Μαίου 1997 ο τραγουδιστής Σάκης Ρουβάς. (Εκ των υστέρων ζήτησε συγνώμη)

2.  Επελέγει να σταλεί η κρατική ορχήστρα  Αθηνών στη γιορτή της τουρκικής νεολαίας την ημερομηνία αυτή το 1998. (Τα μέλη της αρνήθηκαν να πάνε και ο υπουργός πολιτισμού Ε. Βενιζέλος αναγκάστηκε να αναστείλει την αποστολή).

3. Το 1998 ο τότε υπουργός εξωτερικών Γ.Α. Παπανδρέου κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του σφαγέα των Ποντίων  Μουσταφά  Κεμάλ.

4. Στις 19 Μαίου 2000 προσγειώθηκαν τουρκικά αεροπλάνα στην Άγχίαλο ενώ αποβιβάστηκαν τουρκικά στρατεύματα στην Πελοπόννησο στα πλαίσια άσκησης Ελλάδας-Τουρκίας.

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού σε επίπεδο κρατών έχει αναγνωριστεί μόνο από την Κύπρο, ενώ η Αρμενική έχει αναγνωριστεί σε πάνω από 70. Έχει αναγνωριστεί όμως από τις πολιτείες της Ν.Υόρκης, του Νιού Τζέρσεϊ και της Κολούμπια το 2002, της Γεωργίας και της Πενσυλβάνια το 2004, του Κλίβελαντ το 2005 και της Μασαχουσέτης το 2006.